Laos: Don Det - Pakse - Vientiane - Vang Vieng - Luang Prabang

Hallo lieve trouwe lezertjes, Zoals jullie weten zijn we Cambodja ontvlucht na onze verschrikkelijke jungle ervaring in Ratanakiri en naar Laos gegaan. Aan de grens zonder problemen een nieuw plakplaatje gescoord en toen doorgereden en gevaren naar onze eerste Laosiaanse bestemming: Don Det, 1 van de 4000 islands in de mekong. In de minibus hadden we al "vrienden" gemaakt met Rene (NL), 2 Fransen en een German. Samen met hen hebben we rondgesnuffeld voor een accommodatie. Omdat er nergens op het eiland airco was (het zou verboden moeten worden) hebben we genoegen moeten nemen met een fan-room (ja wij zijn verwende backpackers). Omdat we doodmoe en oververhit waren van de lange reis zijn we na een hapje (nergens naar smakende pasta) gegeten te hebben heerlijk in onze klamboe onder de fan gaan liggen slapen. Die klamboe is hier trouwens geen overbodige luxe want als je avonds de deur open zet zit het binnen no-time vol met vliegend ongedierte (lees muggen, die vooral Marleen der beentjes graag als hoofdgerecht nemen). De volgende dag werden we al vroeg wakker van de warmte en zijn we lekker gaan ontbijten. Althans, dat was de bedoeling... Want al snel kwamen we er achter dat de Laotianen echt heel erg lui zijn. De Lonely Planet had dit al beschreven en werd ons hier ook al meteen duidelijk. Het eerste restaurantje waar we kwamen werd gerund door 2 shemans. 1 hiervan (compleet met snor) kwam na 10 min met een partij chagrijnige kop dat wil je niet weten ons de menukaart brengen. Toen we bestelden bleken ze het volgende niet te hebben: cornflakes, bread with cheese, bread with jam, omelet.... Oftewel helemaal niks. Toen vroegen we of ze dan misschien drinken had... No drinks... Dat terwijl de koelkast achter haar bomvol koud en lonkende drankjes stond. Toen zijn we maar opgestapt en hebben we een ander restaurantje uitgezocht waar ze, niet geheel van harte maar toch, iets aan ons wilde verdienen. Na onze buikjes rond gegeten te hebben vonden we het noodzakelijk om aan onze kleurtjes te werken. Dus zijn we in onze zwemkledij aan een "strandje" met waterbuffeldrollen gaan liggen. Wij waren trouwens, op een grote waterbuffel na, de enige die aan dit strandje lagen. Wel zagen we grote groepen mensen vanaf ons strandje aankomen en vertrekken. Later op de middag maakten we kennis met drie gezellige Nederlandse meiden (Vera, Petula en Tamara) en een Amerikaan (Luigiano). Omdat we al behoorlijk begonnen te verfikken zijn we thuis gaan douchen en omkleden om later met hen wat te gaan drinken. 2 uurtjes later hebben we samen met hen (en helaas ook onze anti-freund Rene) van een paar Mojitotjes bij zonsondergang genoten en hebben we daarna nog ergens gezellig gegeten. Na de avond ervoor Rene ("ik ben mekong moe...") al afgeschud te hebben zijn we met de anderen op de fiets het eiland gaan verkennen. Onderweg hebben we een supermooie waterval gezien en hebben we een duik genomen in de mekong tussen alle danger bordjes (maar gelukkig zijn wij hele goede zwemmers). Aangezien we al snel 2 lekke banden hadden moesten we noodgedwongen een stop maken om ergens te gaan lunchen. Ondertussen kon een Laotiaantje de banden fixen. Na de lunch hebben we onze weg vervolgd over een verschrikkelijk slechte weg vol stenen. Daarom hebben we regelmatig (om de 100m) stops gemaakt bij een bakery of ander tentje om wat te eten en te drinken. Ook hebben we ons kostelijk zitten vermaken met een potje "regenwurmen". Dit is een dobbelspel waarbij het erom gaat de meeste regenwurmen te verzamelen. Uiteraard werd Daan zeer enthousiast en haakte Marleen bij de speluitleg al af. Avonds zijn we met Petula, Tamara en Luigiano gaan eten. Helaas kwam onze anti freund Rene ook weer ongevraagd bij ons aan tafel... Na nog een paar mega sterke Lao Lao Mojitos zijn we met een groep mensen rond een kampvuurtje op het strand gaan chillen en sloten we de avond af met sterke verhalen (vooral over sex ;-)). Met dank aan onze NL freunden, die wat van hun laatste kippen (laotiaanse geldeenheid) aan ons uitleende (er is namelijk geen ATM in Don Det), konden we nog 1 dag langer blijven. Deze dag hadden onze freunden een papa pia gestrikt die ons meenam op een boottochtje. Dit was erg relaxed. Onderweg lekker gezwommen en gekeet met locals uit de dorpjes waar we langskwamen. Avonds hebben we wederom lekker gegeten terwijl het tentzeiltje op de proef werd gesteld door een hevige onweersbui. Na afscheid te hebben genomen van de dames zijn we "lekker" onder onze klamboe gaan slapen. Op aanraden van onze Don Det vrienden zijn we de volgende dag naar Pakse gegaan. Vanaf hier kun je namelijk eenvoudig excursies doen naar het Bolaven Plateau. Dit is een hooggelegen (1500m) gebied met prachtige bossen, rivieren, watervallen en koffie en thee plantages. Helaas werd Marleen bij aankomst in Pakse ziek en hebben we de rest van de aankomstdag en de 2e dag rustig aan moeten doen. Gelukkig ging het op dag 3 wat beter en hebben we een dagtripje naar het Bolaven plateau kunnen doen. Dit bleek echt heel erg mooi te zijn. Onderweg een paar hele indrukwekkende watervallen gezien (waar we helaas niet in konden zwemmen) en een koffieplantage. Bij terugkomst in ons hotel bereiden we ons mentaal voor op wat er die avond ging komen: ons "favoriete" vervoersmiddel, de nachtbus. Dit keer ging het al mis toen we de bus ingingen en naar onze plaats gewezen werden, of eigenlijk niet naar gewezen werden maar weggestuurd werden door de hostes. Al snel bleek namelijk dat onze relaxte plek dubbel geboekt was. En omdat de dubbelboekers meteen achter ons langs het bed claimde stonden wij mooi te kijken. In het Laotiaans werden we verschillende keren de bus in en uit gebonjourd waarbij we het uiteindelijk zo zat werden dat we een ander bed innamen. Uiteraard waren de mensen die dit bed op hun ticket hadden staan hier niet echt van gecharmeerd. De enige plek die voor ons overbleef was de plaats waar regelmatig ruiten op je vallen (rechtsachterin). Uiteraard was Marleen bij dit idee niet zo heel vrolijk gestemd en bleven we stug op onze gekaapte plek liggen en deden we alsof onze neus bloedde. Na een toch nog redelijke nachtrust (de bussen sliepen beter dan in Vietnam en we werden verwend met koekjes en drinken) kwamen we ochtends vroeg aan in Vientiane, DE hoofdstad van Laos. Ondanks dat verschillende mensen al afgeraden hadden naar deze stad te gaan, wilden wij de hoofdstad toch met eigen ogen ervaren.... DIT HADDEN WE INDERDAAD NIET HOEVEN DOEN! Deze stad heeft echt 0,0 sfeer en charme. We hebben wel een tempel gezien en geprobeerd te winkelen maar helaas bleek de mode hier 40 jaar achter te lopen. Onze persoonlijke must see van Vientiane is toch wel de Scandinavian Bakery (omdat wij ERG goeie eters zijn). De volgende dag hebben we Vientiane achter ons gelaten en en zijn we naar het "Salou" van Laos gegaan: Vang Vieng. Dit dorpje, gelegen aan de Nam Song rivier, staat bekend om het tuben. Hierbij wordt je 4 km stroomopwaart gedropt, om zo met een opblaasband terug te dobberen naar Vang Vieng. Aan de oever heb je om de paar meter barretjes waar je buckets drank en shotjes kan krijgen. Om het vertier compleet te maken zijn er ook nog tokkelbanen en trapezes waar je aan kan zwieren voordat je een duik in de rivier neemt. Op aanraden van onze NL Don Det vriendinnen hebben we geen tube gehuurd (zijn duur, kunnen kwijtraken etc), maar hebben we ons met de tuktuk naar het tube startpunt laten brengen om zo te voet de barretjes af te gaan. Sommige van deze barretjes zagen er best gezellig uit maar omdat er in alle barretjes maar een paar mensen waren kwamen we niet helemaal in de feeststemming. Omdat we dus nog niet echt van het feestleven van Vang Vieng geproefd hadden zijn we avonds nog een keer op pad gegaan. We begonnen de avond rustig onderuit gezakt op een kussen met een groot bier, waarbij we ondertussen een paar Friends afleveringen keken. Deze worden namelijk in Vang Vieng praktisch de hele dag (samen met de simpsons en family guy) in restaurantjes afgespeeld. Daarna zijn we naar de Q bar gegaan waar we ons vergrepen hebben aan een paar buckets met cocktails. We hebben hier gezellig een tijdje gezeten maar aangezien de gemiddelde leeftijd een decenia onder de onze lag voelde we ons wel een beetje oud. Daarna zijn we met onze splinternieuwe en hippe japanse neue freund (wel met afschuwelijk lelijke crocs) richting de rivier gegaan om een kijkje te nemen in de bucketbar. Na een beetje gedanst en gedronken te hebben nog even onszelf volgepropt met een nachtelijke versnappering en toen moe maar voldaan gaan slapen. The morning after vertrokken we verder naar het noorden: Luang Prabang, ook wel de meest fotogenieke stad van Zuidoost Azie genoemd. Luang Prabang is ook door Unesco beschermd als een World heritage city. Dit heeft als groot voordeel dat er geen groot verkeer door de stad mag waardoor je heel relaxed rond kunt wandelen. Luang Prabang is door zijn ligging op 900m echter best lastig te bereiken. Ondanks dat het "slechts" 240 km van Vang Vieng af ligt hebben we er in totaal 8 uur over gedaan. Dit is vooral te danken aan de continue kronkelende bergwegen die je het gevoel geven of je in een 8 uur durende achtbaan zit. We moeten toegeven dat dit een erg vermoeiende manier van reizen is!! Gelukkig hadden we bij aankomst al snel weer een guesthouse gevonden waar we bij konden komen van de reis. Omdat Luang Prabang erg beinvloed is door de Franse cultuur hebben we de volgende ochtend lekker bij de buren, Le Croissant d'Or, ontbeten. Heel vervelend allemaal ;). Aan het eind van de ochtend hebben we 2 fietsjes gehuurd (wij zijn de enige toeristen in Azie die niet op scooters durven te rijden) om de stad te verkennen. In tegenstelling tot Vientiane en Vang Vieng was dit echt een stad voor ons omdat het een hele gezellig sfeer uitstraalt. Luang Prabang is omsingeld door rivieren met daarachter prachtige groene bergen, en overal zie je mooie huizen, tempels en bloemen/bomen. Tijdens onze fietstour hebben we een paar mooie tempels bezocht en hebben we rondgestruind door het Royal Palace Museum. Wat soms afzien is is dat het echt heel, heel, heeeeel erg heet is. Ondanks de belofte van de Lonely Planet dat Luang Prabang cooler is dan het zuiden van Laos, kwam het kwik toch echt iedere dag tot boven de 40 graden. De dag na ons fietsavontuur waren we toe aan iets minder cultureels en iets verfrissends. Dus hebben we met een groep andere backpackers een truck gedeeld en naar een waterval gegaan. Bij aankomst bleek er meer te doen dan alleen zwemmen. Er was namelijk ook een opvang voor bruine beren, gered uit handen van criminele handelaren die deze dieren doden voor hun huid of andere lichaamsdelen. Na even naar de beren te hebben gekeken zijn we richting de waterval gegaan. Onderweg geregeld even een plonsje gewaagd in het turqoise blauwe water. Het was zo ontzettend mooi dat het echt leek alsof het een aangelegd tropisch zwemparadijs was. Avonds hebben we nog even over de nachtmarkt gelopen om onze prullaria collectie uit te breiden. Ook belanden we tijdens het avondeten in een goed gesprek met het personeel over het leven in Laos en Nederland. We vonden het erg leuk om op deze manier wat meer te weten te komen over de basale dingen van het leven en hoe die in Laos gaan. De volgende dag zijn we op pad gegaan om de beroemde grotten van Pak Ou te bezoeken. Nog voor we bij de pier aankwamen, werden we aangeklampt door 2 Canadezen die ook naar deze grotten wilden. Zij vertelde ons dat het goedkoper was als we een bootje deelde. Echter de bootchauffeurtjes waren niet bereid hun ochtend/middag slaapje te onderbreken voor minder dan 300000 kip (30 euro). Het kwam er op neer dat we zelf moesten gaan proppen om meer mensen in de boot te krijgen om zo ons tripje goedkoper te maken. Wij stonden erg verbaasd van deze mentaliteit. In tegenstelling tot in andere aziatische landen, waar de mensen altijd hard willen werken om geld te verdienen, lijken de Laotianen liever niet te willen werken. Een uurtje later, nadat we zelf nog wat toeristen gestrikt hadden, zaten we in de longtailboot op weg naar de grotten. Dit was best een lange trip waarbij we onderweg 1 keer een stop maakte, in whiskey village. Hier hebben we niks gekocht maar wel veel geproefd :). De grot was best mooi, stond vol met boeddha beelden, maar verwend als we zijn was het niet het mooiste dat we in de afgelopen weken gezien hebben ;). Na Luang Prabang zijn we voor onze laatste week naar Chiang Mai (in Noord Thailand) gevlogen en hier zijn we momenteel nog. Helaas is morgen al ons allerlaatste dagje!! We vinden Chiang Mai trouwens een superstad, leuke sfeer en alles ziet er mooi uit. We hadden de Thaise mensen en hun vriendelijkheid wel een beetje gemist. Onze dagen in Chiang Mai brengen we door in een luxe (maar toch betaalbaar) hotel met buitenzwembad (geen overbodige luxe met 43 graden Celcius). We hebben al van alles gezien en gedaan, zo hebben we ons lekker laten masseren in een Spa, hebben we met zonsondergang een tempel op een berg bekeken, zijn we naar avondmarkten geweest, hebben we een kookcursus gedaan en vandaag zelfs op een olifant gezeten en geraft! Morgen ons laatste dagje dus we kunnen jullie snel persoonlijk (of op onze site) meer vertellen over Chiang Mai! We hopen dat het met jullie allemaal goed gaat en jullie snel weer te zien en te horen wat we in nederland gemist hebben. Kusjes Marleen en Daan!

Cambodja: Phnom Penh - Siem Reap - Kratie - Ratanakiri

Halllloooooo digitale-meereizigers,

Daar zijn we weer! Na een aantal roerige dagen in Saigon zijn we op 12 april richting Cambodja gegaan. Rond 8 uur werden we opgepikt, aan de grens kregen we een nieuw plaatje in ons paspoort en rond 15 uur kwamen we aan in ons guesthouse in Phnom penh. Omdat we kapot waren van de drukke dagen in Saigon en de busreis hebben we de 1e dag niet veel meer gedaan en een beetje uitgerust.

De volgende ochtend zijn we betijds opgestaan want we wilden een hoop doen om de dag ervoor te compenseren. Allereerst zijn we met de tuktuk naar the killing field van Choengh Ek gegaan. Even een korte opfrissing van de geschiedenis. In totaal zijn er Cambodja tussen 1975 en 1979 onder het bewind van Pol Pot (en zijn rode khmer) ongeveer 3 miljoen Cambodjanen vermoord. Vermoord is eigenlijk een te mooi woord want de mensen (intellectuelen, doktoren, politici, docenten etc) werden letterlijk afgeslacht. Onder deze slachtoffers waren ook heel veel vrouwen en kinderen. Waarom ook 'onschuldige' kinderen? Het idee van Pol Pot was dat deze kinderen later wraak konden gaan nemen om wat hun ouders is aangedaan. Pol Pot had als doel Cambodje te zuiveren van alle buitenlandse en religieuze invloeden en terug te keren naar een steentijd achtige tijd. Een gids heeft ons rondgeleid langs verschillende plaatsen in dit gebied. Als gedenk monument stond er een glazen toren die gevuld was met de schedels en botten van 9000 mensen die gevonden zijn in dit killing field. In totaal zijn er in dit killing field ongeveer 22000 mensen gestorven (in Cambodja zijn 188 van dit soort killing field), dus moet je nagaan hoeveel mensen er nog onder de grond lagen... Dit was ook letterlijk zichtbaar aan de stukken kleding en botten/tanden die na een regenbui weer bovengronds kwamen. 1 groot massagraf dus eigenlijk! Het was een erg heftige indrukwekkende omgeving. Het meest schokkende was een dikke boom die onze gids liet zijn waarvan bekend was dat daar baby's en kleine kinderen gedood werden door ze aan hun voeten tegen de boom te slaan... Te gruwelijk voor woorden! Op hetzelfde terrein was ook een nieuw klein museum waar verhalen stonden over de manieren van martelen en de gebruikte voorwerpen om te doden (schep, kapmessen, hakbijlen etc, kogels waren te kostbaar...). Wat ons verbaasde is dat het 4 jaar heeft geduurd voordat er ingegrepen werd door andere landen, de Vietnamezen hebben de rode khmer uiteindelijk in 1979 verdreven. Na de killing fields zijn we naar het Tuol Sleng museum getuktukt. Dit was oorspronkelijk een school maar is door Pol Pot omgebouwd tot gevangenis. Hier werden vooral hoogopgeleiden en politici ondervraagd met de meest gruwelijke martelmethoden om vervolgens afgevoerd te worden naar de Killing fields van Choengh Ek. Omdat hoogopgeleiden een grotere bedreiging vormden voor verzet werden allereerst deze mensen aangepakt. Na de oorlog waren er nauwelijks meer hoogopgeleiden in Cambodja (slechts 13 doktoren overleefde het) wat de wederopbouw uiteraard sterk bemoeilijkt. Na deze heftige ochtend zijn we lekker gaan lunchen aan de Tonle Sap rivier. Wat ons opviel is dat de mensen in Cambodja erg vriendelijk en gastvrij zijn (zelfs de tuktuk chauffeurs). Ze proberen allemaal op hun eigen manier wat geld te verdienen. Dat Cambodja het armste land van Azie is kun je duidelijk zien aan het aantal bedelaars (vooral kinderen). Deze kinderen zijn allemaal superlief en bijdehand en het liefst zou je ze allemaal iets willen geven. Na de lunch zijn we naar het National Museum geweest met vooral veel beelden uit de tijd van het machtige Khmer rijk. Helaas hebben we er niet heel veel van opgepikt omdat het echt bloedheet was. Het is hier in Cambodja namelijk de heetste maand (killer maand genoemd) waarbij het kwik oploopt tot boven de 40oC. Toen de tuktuk chauffeur ons aan het eind van de middag netjes bij ons hotel afzette mompelde hij nog iets onverstaanbaars... Na 4 keer vragen verstonden wij eindelijk wat hij zei: 'you want to buy a gun'? Heel apart!! Maar blijkbaar proberen ze echt ALLES om aan geld te komen. Na een korte overweging toch het bod afgeslagen te hebben zijn we moe maar voldaan nog wat Khmer food gaan eten en daarna lekker gaan slapen.

De volgende ochtend zijn we richting Siem Reap gegaan. We hadden van tevoren al een guesthousje geboekt met op de foto een enorm zwembad. We waren dus snel overtuigd! Wel hadden we onze bedenkingen over het bestaan van dit guesthouse omdat het adres en de informatie heel erg vaag was. In Siem Reap aangekomen bleek dat dit 'vage onbekende' adres 2 deuren verder was haha. Bij aankomst werden we hartelijk ontvangen door John, een engelsman die al 5 jaar in Cambodja woont en allerlei charity dingen doet voor de locals. John is typisch zo'n oudere woeste piraat met sterke verhalen omdat hij erg veel heeft meegemaakt. Het zwembad was toch echt wel zo groot als op de foto en ook de hippie stijl bar met hangmatten, rieten relax stoelen en pool tafel beviel ons wel. Verder bleek John een echte dierenvriend. Er snuffelde een hond en kat rond, zaten er minipapagaaitjes en slangen in een kooi en had hij zelfs 2 jonge krokodilletjes in een vijver. Enigste minpuntje was het ontbreken van airco (John was erg milieu bewust) op de kamer waardoor de nachten warm waren en we vroeg door de zon gewekt werden. Bij aankomst dus meteen onze zwemkledij aangetrokken en de rest van de dag gechilled aan de bar en in het zwembad. Avonds hebben we het uitgaansleven van Siem Reap verkent waar ze zelfs een barstreet hadden. Na wat gegeten te hebben kwamen we een nachtmarkt tegen. Dit was een erg leuk marktje waar we zelfs in een primitieve bioscoop een film over Pol Pot hebben gezien. Daarna hebben we onze weg vervolgt naar een rooftop bar, de X bar (beetje zoals 't plein in DB). Omdat het hier erg rustig was zijn we op een ander terrasje neergeploft en hebben we ons kostelijk zitten vermaken toen een aantal toeristen probeerden een Cambodjaanse dans uit te voeren (ze vonden zichzelf WEL erg goed). We hebben de avond afgesloten in Angkor What? Bar waar veel jonge zatte backpackertjes (op jacht) waren. We hebben ons wel erg goed vermaakt!

Aangezien het de volgende ochtend op onze kamer rond 7.30 uur al bloedje heet was zijn we het zwembad ingevlucht waar we het tot de middag hebben volgehouden. Daarna in de snikhitte (40+ oC) nog even het stadje in gegaan om wat souveniertjes te kopen. Omdat het Khmer nieuwjaar was (veel Cambodjanen trekken dan naar hun familie in de dorpjes) waren veel winkels en restaurants gesloten. Ook de keuken van John had geen noodletjes meer voor ons en daarom zijn wij op aanraden van Steve (een alsmaar doorratelende Amerikaan die voor national geographic een artikel over preangkorian culture schrijft) naar een Khmer restaurant getuktukt. Toen dit restaurant 'helaas' ook dicht bleek, zijn wij 'verwende backpackers als we zijn' in het dure restaurant ernaast gaan kaasfonduen, jammie! Toen we terugkwamen bij John was de bar al bijna gesloten maar gelukkig werd hij voor ons weer geopend. Ook Max, een Australische die-hard backpacker, kwam bij ons aan de bar zitten. De rest van de avond vertelde John sterke verhalen (inclusief grote gebaren en gezichtsuitdrukkingen) en discussierden we over de belangrijke onderwerpen des levens. John was van mening: 'you guys are the future and you can change things' ;) Na al deze wijze levenslessen zijn we lekker gaan slapen omdat wij zo nodig over 3 uurtjes de zonsopkomst bij Angkor Wat wilde zien.

Na een zeeeer korte nachtrust stond onze tuktuk chauffeur Prosa om 5.30 netjes voor de deur te wachten. We begonnen onze tempeltour met Angkor Wat by sunrise. Helaas was de sunrise er te zoeken door de bewolking. Ook zonder sunrise was deze tempel (de grootste van allemaal) erg indrukwekkend. Op iedere cm zandsteen was wel iets te zien. Zo werden hele verhalen met schitterende details uitgebeeld op een muur van 100m lang! De rest van de dag zijn we rondgetuktukt met Prosa langs verschillende tempels. Onze persoonlijke favoriet was Bayon, waarbij honderden grote stenen gezichten zichtbaar waren (zie foto). Tegen vieren hielden we het tempel aanschouwen voor gezien, 1 dag tempels is voor ons meer dan genoeg (cultuur barbaren!). Bij 'thuiskomst' zijn we gezellig met onze vrienden aan de bar gahangen en werden we meteen uitgenodigd om mee te doen met een pubquiz later die avond. Deze werd georganiseerd door Scott, die daarmee geld in wilde zamelen voor zijn hulp organisatie. Natuurlijk gingen wij, Max en nog een paar toeristen ook mee. Wij zaten samen met John in een team. De vragen waren erg lastig en soms ook moeilijk te verstaan. Gelukkig was er 1 vraag die wij zeker wisten: 'what is the capitol city of the Netherlands'? Yes, een vraag waarvan we 100 % zeker waren. Toen echter de antwoorden van de quiz voorgelezen werden bleken een aantal antwoorden niet te klopen. En zelfs bleek dat onze hoofdstad voortaan Den Haag is HaHa! Hier zijn we uiteraard even tegen in gegaan waardoor de gemoederen hoog opliepen. Vooral Steve (wij verdenken hem van licht autistische trekjes) ontplofte bijna omdat hij niet kon bevatten dat de regering niet in A'dam gevestigd is, dus in zijn beredenering niet de hoofdstad kon zijn. Ook onze teamcaptain John na het aantal fouten in de quiz hoog op en deed snel aanstalte te vertekken. Dat krijg je met zo veel expat ego's bij elkaar... Bij terugkomst hebben we nog even aan de bar gehangen en met John gekletst.

De volgende dag was wederom een chill dagje aan het zwembad. Daarnaast een beetje gepooled, Steve ontweken en met Max wat reisverhalen en tips uitgewisseld. Avonds zijn we nog even met Max wat street khmer food gaan eten en een Angkor Wat T-shirt gaan scoren op de nachtmarkt. Na nog een paar pilsjes in de X bar zijn we weer braaf naar huis getuktukt. Hier zat John, geheel in trance, in zijn eentje met een Manchester United shirt aan, voetbal te kijken voorzien van zijn eigen commentaar.

Op 18 april hebben we Siem Reap achter ons gelaten en de bus genomen naar Kampong Cham. Daar hebben we een nieuwe bus geregeld naar Kratie, waar we 1 dag willen verblijven. We hebben dit keer niet gekozen voor het strandleven in Sihanoukville, maar we trekken dit keer naar Ratanakiri. Dit ligt in het noordoosten (tegen Laos aan) van Cambodja en is bekend om zijn mooie natuur met veel regenwoud, watervallen etc. Na een lange vermoeiende busrit naar Kratie (van 8 uur in de ochtend tot 18 uur avonds) hebben we ingecheckt in hotelletje, wat gegeten en de rest van de avond gechilled.

De volgende dag gingen we de trekpleister van Kratie doen (verder was hier geen fuck te beleven): irradyway zoetwater dolfijnen spotten in de mekong. Hierbij gingen we achter op de scooter en kwamen we langs allerlei kleine primitieve dorpjes, kippen en koeien op de weg en zwaaiende lachende mensen. Uiteindelijk hebben we de dolfijnen vanaf een longtailbootje gespot. We hebben er veel gezien. Maar helaas waren ze zo snel dat als je 1 keer met je ogen knipperde ze alweer onder water waren. Na dit flipper avontuur hebben we nog een bezoekje gebracht aan de floating village. Eigenlijk is het niet echt een village maar meer een groot vlot op het water waar mensen een plek kunnen huren om te picknicken en the drinken. Onze motodrivers bleken hier stiekem afgesproken met wat vrienden. Met hen hebben we van een lunch genoten... Nou jaaaa genoten... We kregen kip, maar dan ook echt alles van de kip. Zorgvuldig probeerde wij de stukjes 'filet' er tussenuit te vissen maar Marleen had al meteen een raar stukje te pakken. Na grondige inspectie bleek er een heerlijk sappig mals kippenoog op haar bordje te liggen. Ook de stukjes daarna werden zorgvuldig uitgepluist om zo maar geen botten, haren en ingewanden op ons bord te krijgen... Verder aten we kleine slakjes en leefden onze CHAUFFEURS zich uit op het BIER! Na de lunch zijn we nog een boedhistische tempel met heel veel trappen gaan bezichtigen. Vanaf deze hooggelegen tempel hadden we een heel mooi uitzicht over de mekong. Middags hadden we het sportieve plan om te gaan fietsen op een eiland in de mekong. Na een hoop gedoe om onze fietsen via een longtailboot op het eiland te krijgen, besloten we dat we geen zin meer hadden om te fietsen. In plaats daarvan zijn we relaxed een beetje aan de rivier muziek gaan luisteren en kregen we zowaar een regenbuitje te verduren.

De dag erop moesten we weer vroeg uit de veren om met de bus naar Ban Lung in de provinie Ratanakiri te gaan. Ondanks dat we dik betaald hadden voor een 'normale' zitplaats in de bus, bleek toen we instapte de bus bomvol te zitten. Gelukkig waren er nog wel 2 plaatsen vrij voor in de bus. Daan nam plaats naast een monnik en marleen kwam te zitten naast een 'diva' die der hele inboedel had meegenomen waardoor er voor haar bijna geen beenruimte meer over was. Het beetje beenruimte dat nog over was werd opgevuld met een ijzeren doe het zelf bouwpakket stoel die door 4 man op zijn plaats werd gehouden. Verder werd een extra rij 'zitplaatsen' gecreeerd door het hele middenpad vol plastic krukjes te zetten waar nog eens 20 mensen konden zitten. De busreis zelf was ook erg spectaculair omdat de weg naar ratanakiri niet geasfalteerd is waardoor we een soort bus safari kregen inclusief opwaaiend stof, smalle bruggetjes, omleidingen, overstekende koeien etc... Het ene moment hadden we het idee dat we in een achtbaan zaten, het andere moment leek het alsof we in een computerspel zaten waarbij we allerlei hindernissen moesten overwinnen ;) ! Na deze spectaculaire busrit kwamen we net voor het donker aan. Zoals gewoonlijk stonden de moto chauffeurtjes al weer te springen om ons op te pikken. Op aanraden van Max hebben we onszelf meteen naar Lake view lodge laten brengen waar we erg gastvrij ontvangen werden. Daarnaast kregen we meteen bergen aan informatie over excursies die we rustig op de kamer bestudeerd hebben ;)

De dag erop zijn we achterop 2 scootertjes gesprongen voor een dagtripje langs 3 watervallen en een krater meertje. Onderweg viel ons meteen op hoe mooi en vredig deze omgeving was en zagen we veel over hoe de mensen hier leven. Dit dagtripje was echt geweldig. Zo hebben we heerlijk gedoucht onder echte watervallen, slingerend aan liaan tarzan nagedaan, vers geschoten hert gegeten (dit keer zonder ogen, ingewanden etc), gekletst met onze gids Rak (onze leeftijd) en gezwommen in een kratermeer. Dit laatste was een erg bijzondere ervaring. Allereerst gingen we op zoek naar een pier zonder aziatisch massatoerisme waar wij dolenthousiast het verfrissende water in doken en een heel stuk het meer op zwemde. Toen we vanaf het midden van het meer naar de kant keken zagen we opeens dat er een foto van ons werd gemaakt. Sociaal als wij zijn begonnen we enthousiast te zwaaien, en dit bleek het startsein voor 30 andere toeristen om ook foto's van ons te maken. Dit was echt HEEL hilarisch en wij verzopen bijna van het lachen. Toen we terug zwommen stonden ze ons aan de rand van de pier bewonderend op te wachten en vroeg 1 aziaat in zijn beste engels of wij niet moe waren. Wij heel droog: No not really. Een ander vroeg onze namen en weer een ander vroeg of Daan nog een keer een duik wilde maken zodat ze foto's konden maken. Achteraf bleek dat het midden van het meer heel diep (30m) was en dit is voor aziaten heel eng omdat ze niet goed kunnen zwemmen. Om deze reden zagen we ook geen 1 aziaat meer dan een meter van de pier af. Na dit enerverende dagtripje waren we wel klaar voor het echte werk. Daarom boekten we avonds een jungletrekkingstocht van 2 dagen en 1 nacht waarbij we per dag ongeveer 3 tot 4 uur moesten wandelen. We gingen samen met onze freund Rak, een ranger en 5 fransen (die de prijs pp lekker omlaag haalden) de jungle in. Ondanks de belofte dat we een tropisch regenwoud ingingen met veel dieren, planten en bomen bleek er niks maar dan ook echt niks te zien. We renden op 'zweeds' tempo in een rij door iets wat ooit jungle moet zijn geweest. We zagen vooral een heel groot droog dor bos wat grotendeels platgebrand was. Wat ze wel hadden waren vooral veel distelachtige planten die continu met hun doornen in je armen, benen en kleding vastzaten. How nice! De enige dieren die we zagen waren grote rode mieren, vliegende vieze insecten en heel sporadisch een vlinder die het platbranden overleefd had. Uiteindelijk na een dag zwetend door de jungle hebben gerend kwamen we aan op de plek waar we gingen slapen. Het enige leuke aan deze trekking was dat hier een heerlijk verfrissend watertje was om in te zwemmen. Avonds nog wat rijstwijntjes (soort whiskey) gedronken en toen in onze hangmatjes onder de sterren in slaap gevallen. De volgende dag begon hetzelfde liedje weer opnieuw. Onze flessen water waren nu gevuld met lauwe thee gemaakt met water uit het meertje. Tja je hoort het wel aan onze toon. Het was niet helemaal ons ding en heel de 2e dag sleepten we ons er doorheen door te denken aan ons koude biertje bij thuiskomst. Totaal opbrengst: mooie planten, bloemen, bomen 0, dieren: muggen, rode mieren en vlinder. Avonds hebben we onszelf verwend met lekker veel koude drankjes, met de puppy hondjes bij het guesthouse gespeeld en met dina (15 jarig grappig kereltje die ook in het guesthouse werkt) gekeet. Om 21 uur gingen bij ons de lampjes uit...

De volgende dag zijn we met de minibus de cambodjaanse grens met Laos overgegaan naar Don Det. Dit is 1 van de 4000 islands in de mekong. Maar hier de volgende keer meer over. We hopen dat iedereen het goed maakt in Nederland dan genieten wij hier nog even van onze laatste weken vakantie ;).

Groetjes en kusjes vanuit Laos!

Daan en Marleen

Vietnam: Nha Trang & Saigon (Ho Chi Minh City)

Hallo lieve vriendjes, vriendinnetjes en familie,

Inmiddels hebben we Vietnam verlaten en bevinden we ons momenteel in Siem Reap (Cambodja). Maar eerst zullen we jullie even bijpraten over onze laatste avonturen in Vietnam.

Zoals jullie weten was de busreis naar Nha Trang “niet echt” naar wens, maar gelukkig maakte het verblijf in Nha Trang veel goed! Het strand bleek super mooi te zijn, met wit zand, blauwe zee, rieten parasolletjes en wuivende palmbomen. We hadden van tevoren gehoord dat Nha Trang een zeer geliefde “trekpleister” is voor toeristen (wij dachten aan Costa Brava achtige tafarelen) maar dit bleek heel erg mee te vallen. Op enkele andere toeristen na was het strand nagenoeg leeg. Alhoewel je wel vaak gestoord werd door locals die je van alles wilden verkopen (“Apple, Coconut, Bananas?”). Echter tegen het eind van de middag begon het strand vol te lopen met locals (die afgewerkt waren), die met hun kinderen in de zee gingen spelen. Grappig hierbij is dat (met name de meisjes/vrouwen) vrijwel geheel gekleed (spijkerbroeken en al...) het water in duiken. Terwijl wij in onze beach wear al lagen te snakken van de hitte (tegen de 40oC) lopen de local trouwens allemaal in lange broeken, mouwen, sokken en vaak zelfs handschoenen en gezichtsbekking. Alles om maar niet bruin te worden!

De volgende dag zijn we weer het strand op gegaan, gewapend met ieder een goed gekopieerd leesboek (in Vietnam kopieren ze echt alles). Avonds hadden we geluk! De Vietnamezen vierden “bevrijdingsdag”. De hele stad was erop uit getrokken om naar optredens, maar vooral het vuurwerk te bekijken. Uiteraard wilden wij dit ook niet missen en schaarden we ons tussen de Vietnamezen. Iedereen reageerden larisch enthousiast en schreeuwden het uit. Nog nooit mensen zo door het dolle zien reageren op vuurwerk! Waar de Aziaten trouwens ook erg enthousiast van worden zijn...wij! Ondanks dat ze toch al wel wat toeristen gezien moeten hebben worden we voortdurend aangestaard, nagekeken en toe of uitgelachen. Omdat we nog niet aan onze limiet qua bruine tint zaten, zijn we de derde dag (tot verbazing van het hotelpersoneel, die trouwens erg leuk waren) weer aan het strand gaan liggen. De zee bevalt ons hier erg goed. Je hoeft niet zoals in Thailand een kilometer te lopen om water hoger dan je knieen tegen te komen. De zee in Nha Trang is ook heerlijk verfrissend, diep en de golven zijn woest! We (vooral Daan) voelden ons weer helemaal kind...

Omdat we toch wel iets wilden ondernemen zijn we de dag erop gaan duiken!!! We werden om 8.00 opgehaald voor twee fun dives en een lunch. We gingen samen met een Spaanse, die heel zenuwachtig was en op het moment voordat we het water in gingen aan ons vroeg waar ze allemaal aan moest denken. Whaaaa, om zelf zenuwachtig van te worden! De tweede fun dives zijn we ook in een grot geweest, erg spannend! Weer veel vissen gespot, maar geen haaien meer....We moesten wel even wennen aan de duik instructeurs die onder water overal aan zaten en dingen optilden, terwijl wij op Koh Tao als basisregel hadden: “never touch te corals!”.

Omdat we nu de smaak van uitstapjes te pakken hadden, hebben wij ons voor de volgende dag ingeschreven voor een boat trip. Een hele dag met lunch voor maar 5 euro per persoon! Wij verwachten er dus niet veel van...Met een paar Zweden, een Engelse-Griek, twee Russen en een hoop Aziaten (die ons constant betasten en uitlachten) werden we op een boot geladen en kregen we van onze gids het dagprogramma te horen. Eerst hebben we een bezoek gebracht aan een zeeaquarium waar we een heleboel vissen zagen die we eerder al (in real life) met duiken gespot hadden. Leuk om nu ook te weten hoe deze vissen in het echt heten (in plaats van Nemo, platte vis, blauwe vis, lelijke vis etc.). Daarna zijn we naar een ondiep rifje gevaren om te snorkelen. Helaas was de snorkel uitrusting uit het jaar 0 en liep er constant water in de duikbril. Dit viel dus een beetje tegen! De lunch maakte echter veel goed. Iedereen zat in een grote kring om een enorme tafel waar maar eten op bleef komen (zie foto!). Na het eten was het tijd voor entertainment samen met nog een boot die naast ons lag. Deze boot deed dezelfde excursie als wij deden, alleen was deze boot geheel gevuld met VROLIJKE toeristen (de Aziaten op onze boot waren maar saai en lagen continu te slapen), bier, muziek en enternainment. Het entertainment was erg hilarisch: onze gids stond samen met een Vietnamese “boy band” gekleed met een kokosnoten bikini een tamboerijn te bespelen. Vervolgens werd er gevraagd waar iedereen vandaan kwam en riepen wij iets te enthousiast: “Holland, Holland!”. We hadden het kunnen weten....wij werden naar voren geroepen om een Nederlands liedje voor te dragen. Yes, wat waren wij “bij” dat we “een potje met vet” mochten zingen ;-) Hierna was het tijd voor DE uitvinding van de eeuw: DE FLOATING BAR, met happy hour!!! Onze gids werd op een vlotje gehezen met wat drank (sangria achtig). Daarna was het de bedoeling dat je: 1. Het water in sprong, 2. Een rubberen band bemachtigde en hiermee snel naar het vlotje zwom om 3. Shotjes drank weg te kloeken, terwijl je relaxed achterover hangt in je band! Ondertussen proosten we met super veel neue freunden in zoveel mogelijk verschillende talen.

Vervolgens zijn we samen met drie Zweden (twee jongens en de vriendin van een) en de Griekse man overgstapt op de LEUKE boot en hier met hen op het dek nog wat biertjes gedronken en gekletst. De Zweden, gewapend met kleurrijke Sombrero’s en waterpistolen bleken super grappig te zijn en deden backpacken en een universitaire studie in 1. Als wij dat geweten hadden...Avonds zijn we samen met de Zweden en nog wat andere boat trip mensen op stap geweest en hebben we super veel leuke nieuwe danspasje geleerd en uitgewisseld.

Omdat we zo aan het genieten waren van het strandleven en er tegenop zagen om naar een drukke, grote stad te gaan, zijn we nog twee dagen extra in Nha Trang gebleven. Overigens zijn we nog steeds heeeele goede eters en het leukste wat we wat dit betreft gedaan hebben was een table top BBQ. Waarbij je....je raad het al....je vlees zelf op tafel mocht bakken. Erg spicy maar zeker wel een aanrader!

Ondanks onze overweging om de rest van onze reis in Nha Trang te blijven, hebben we op 8 april de nachttrein (we vervloeken de nachtbussen hier) naar Saigon genomen. De eerste dag in Saigon hadden we afgesproken om met Loan te gaan lunchen. Loan is een Vietnamese (iets ouder dan wij) waarmee we via Lia (een excollega van de vader van Marleen) in contact zijn gekomen. Van tevoren hebben we nog even snel cadeautjes namens Lia en ons gekocht. Daarna zijn we samen in een Pho restaurantje Noodle soep en springrolls gaan eten, erg lekker!

Het leek ons erg leuk om een keer een passage te ondergaan in Azie. Nadat Loan ons geadviseerd had en we nog even snel wat cultuur hadden afgevinkt (Historisch museum) zijn we vol goede moed naar de massage salon gegaan. Bij aankomst kregen we lekkere ijsthee met vieze snoepjes en kozen we ons pakket: 75 minuten voet massage en 60 minuten body massage! Allereerst kregen we de voet massage. Nouja...massage? De masseur greep je voet stevig vast om vervolgens met zijn duim super hard op een plekje te duwen (zoals je vroeger bij je broertje of zusje deed als je er ruzie mee had...). Niet alleen onze lieve voetjes werden fijn geknepen/verbrijzeld, maar ook op de rest van onze benen pastte hij hetzelfde trucje toe. Vooral bij de scheenbenen moesten we de pijn echt verbijten. Toen we eindelijk dachten er van af te zijn (hij was immers klaar met de voeten en benen) begon hij onze armen, nek, schouders en rug te mishandelen! Na deze ervaring wilden we bijna de massagesalon ontvluchten maar enigszins gespannen zijn we toch naar de bodymassage gegaan. En gelukkig maar! In tegenstelling tot de voetmassage waren deze masseurs een stuk zachtaardiger. Deze massage was erg fijn, vooral de hete stenen met warme olie was genieten! Na deze relaxte middag zijn we lekker gaan eten, nadat we 1 winkel binnen gelopen zijn en weer uitgelopen zijn met ieder een paar Converse gympen en twee shirts (voor 50 euro totaal...).

Ondanks de slechte ervaringen met de Lonely Planet walking tour in KL zijn we de volgende dag toch met de LP op pad gegaan door Saigon. Tijdens deze tour hebben we weer van alles gezien en gedaan. Zo hebben we Noodle soep gegeten in een restaurant waar ook Bill Clinton ooit heeft gegeten, Lowlands hoedjes gekocht op een grote markt, het museum van de fijne kunsten bezocht, een rondleiding gehad door het presidentiele paleis van het voormalige Zuid Vietnam en een bezoek gebracht aan het War Remnants museum. In dit museum waren allerlei objecten ten toongesteld over de gevolgen van alle oorlogen die zich in Vietnam hebben afgespeeld. Vooral de verhalen en de foto’s van de Vietnam oorlog tegen de USA maakte veel indruk op ons. Zo zagen we foto’s van ernstig verminkt geboren (ten gevolge van de enorme hoeveelheid dioxine die door de Amerikanen over het land is gestrooid) en lazen we verhalen over hoe de Amerikaanse soldaten gevangenen martelden en vrouwen en kinderen vermoorden. Heel heftig allemaal!

Nu weer even iets leuks! Avonds hadden we namelijk weer met Loan en wat vrienden van haar afgesproken. Ze wilden ons het uitgaansleven van Saigon laten zien. We kwamen binnen in een hele hippe club, waarbij de vrouwen eruit zagen alsof ze uit een MTV clip gestapt waren (wij droegen spijkerbroek, polo en gympen...niet zo hip dus). Verder staat iedereen hier met zijn eigen vrienden aan een tafel met een fles sterke drank (gemixt met cola). Ook hadden we een persoonlijke “butler” die steeds controleerden of onze glazen nog vol genoeg waren en ook de servetjes en ijsklontjes deelde hij uit. Ook aan vitamientjes geen tekort want i.p.v. pinda’s stond er een grote fruitschaal op tafel! Wij begonnen meteen enthousiast party pics te maken. Helaas waren de 150 uitsmijters het hier niet mee eens! De uitsmijters controleerden namelijk alles, zelfs de route naar de dansvloer werd door hen bepaald (wij werden meteen berispt toen we de verkeerde route, door het midden namen...). Bij elke slok maar dan ook echt IEDER slok werd er uitgebreid geproost, in meerder talen. Dit vonden wij erg leuk! Wij hebben een erg leuke avond gehad, met Loan en onze andere nieuwe Vietnamese vrienden! Na het clubben (voordat ze ons netjes voor het guesthouse afgezet hadden), hebben we nog lekker een bordje Vietnamese “erwtensoep” gegeten. Weer eens wat anders dan een broodje Kebab!

De volgende dag moesten we weer vroeg uit de veren voor een excursie naar Cao Dai (een tempel van alle geloven door elkaar) en de Cu Chi tunnels (waar de Viet Cong vocht tegen de Amerikanen). Voor deze excursie moesten we vooral lang en vaak in de bus zitten, waardoor we weinig tijd hadden om alles goed te kunnen bezichtigen en doen! Hierdoor ging ook Daan’s droom om een keer met een M16 te schieten in duigen op!

Cao Dai moeten we ook nog even uit leggen. Dit is van oorsprong een sekte die alle goden (van Boeddha, Jezus tot Hindu) aanbidden. Ze noemen het nu echter een geloof en de Cao Dai tempel die wij bezocht hebben is het Vaticaan van dit geloof. Wij hebben een soort dienst bijgewoond die 4 keer per dag, 365 dagen per jaar wordt uitgevoerd. Dit was wel interessant om te zien, maar ook heel apart voor ons.

De Cu Chi tunnels waren meer indrukwekkend, vooral omdat we meer over de oorlog te weten kwamen en zelf ervaarden hoe het was om in zo’n lage, smalle tunnel te kruipen (die ze trouwens al twee maal zo groot hebben gemaakt voor toeristen...).

Oke, de volgende dag zijn wij met de bus naar Cambodja (Phnom Penh) vertrokken. Maar....omdat we jullie niet willen lastig vallen met een nog langer verhaal...daar de volgende keer meer over!

We hopen dat het met iedereen in Nederland goed gaat en we vinden het natuurlijk ook erg leuk om te horen wat jullie daar bezig houdt!

Tot zover voor nu!

Heeeeel veel groetjes en xxxxxxxxxxxx vanuit Cambodja van Marleen & Daan.

Vietnam: Hanoi, Halong Bay, Sa Pa, Hue & Hoi An

Hallo, daar zijn we weeeeeeeeeeer.....

Zoals jullie waarschijnlijk weten hebben wij inmiddels Kuala Lumpur achter ons gelaten en begeven wij ons sinds ruim twee weken in Vietnam. Op 17 maart vlogen we heeel vroeg in de ochtend, na een belabberde nacht op het vliegveld naar Hanoi. Op het vliegveld aangekomen werden we hartelijk onthaald door een Vietnamees met een bordje ' Daan de Gouw' om ons naar het mini-hotel te brengen. Omdat we allebei een beetje ziekjes waren (en niet geslapen hadden...) zijn we meteen in bed gedoken en hebben de rest van de dag niet veel meer gedaan. Wat ons wel METEEN opviel aan Vietnam is het VERKEER!!! Als Nederlander kan je echt niet voorstellen hoe het er hier aan toe gaat, maar iedereen gedraagd zich hier als bij ' wegmisbruikers'. Hard toeteren dat je er aan komt, op alle onmogelijke plaatsen inhalen en het recht van het grootste voertuig geldt hier! Ook de weg oversteken blijkt in Vietnam een hele opgave. Er bestaat namelijk overal een continue stroom van met name scootertjes, waar je als voetganger als een soort kip zonder kop door heen moet zien te komen. (ogen dicht en hopen dat je niet overeden wordt haha, ook na twee weken zijn we er niet aan gewend).

De tweede dag in Hanoi zijn we ochtend richting het Hoan Kiem meer gelopen, een hot spot voor toeristen. Wat wel irritant is in Vietnam is dat werkelijk IEDEREEN iets van je schijnt te willen. Om de meter wordt je aangesproken (ook al ben je in gesprek) of je een motor bike wil huren, lonely planet wil kopen, fruit wil kopen etc etc. Na het meer bekeken te hebben zijn we in een locale bus gestapt richting het Museum of Ethnology. In Vietnam leven namelijk 54 verschillende minderheidsgroepen die nog (semi) traditioneel leven. Ieder met eigen gebruiken. Erg interessant om dit museum te bezoeken. Na het bezoek aan het museum hebben we nog wat rond gestruind door het oude centrum van Hanoi.Ook hebben we twee tickets weten te bemachtigen voor het super populaire waterpoppen theater! Dit scheen echt een must do te zijn in Hanoi, dus waar ook daar heen...In een soort kleine vijver spelen mensen (die je niet ziet) met handgemaakte houten poppen. Hiermee beelden ze typische Vietnamese mythen uit. Aan de linkerkant van het water zat een orkest (met instrumenten waarvan wij nog nooit gehoord hadden) en ondersteunden het spectakel. Wij vonden het vooral erg apart! En waarschijnlijk haalden we de gemiddelde leeftijd met 20 jaar naar beneden ;-)

De volgende dag hebben wij ons weer van onze beste culturele kant laten zien en weer een aantal must do's afgevinkt. Waaronder een bezoek aan de literatuur tempel. Een aantal ander musea bleken op vrijdag 'helaas' gesloten.

Na al deze serieuse cultuur was het tijd voor een tripje. Via ons hotel hebben we een weekendje Halong Bay geboekt. Dit is een baai aan de oost kust van Noord Vietnam, waarin 1989 kleine eilandjes/rotsen liggen. Dit gebied staat op de lijst van potentiele wereldwonderen. Al meteen in de bus maakten we kennis met een zuid Afrikaanse broer en zus, die erg leuk waren en wij meteen als onze 'new best friends' bombardeerden. Verder zagen we veel saaie stelletjes. Tijdens deze dagen in Halong Bay hebben we een bezoek gebracht aan een hele mooie grot, een bezoek gebracht aan monkey island (zonder aopen), lekker op het dek gelegen (al was het best koud...), gefietst, in een kayak rondgevaren en van het uitzicht genoten. Avonds hebben we gezellig met de mensen op de boot zitten kletsen en zelfs zitten kaarten. De tweede nacht sliepen we op Cat Ba island, in een hotel met naakte vrouw op de muur. Alleen wij een een raar Russisch stelletje sliepen de tweede nacht hier. Dus waren we gedoemd met hun bevriend te zijn. Het hoogtepunt was hierbij dat de mannelijke Rus een kopje koffie bestelde die niet te zuipen bleek te zijn. Na een kwatier lang vloeken en tieren van de Rus heeft Daan de koffie ook maar even geproefd en inderdaad het smaakte meer naar pis dan naar koffie!

Nadat we terug kwamen in Hanoi hebben we avonds de nachttrein naar Sa Pa genomen. Sa Pa is een (toeristisch) bergdorpje waar verschillende minderheidgroepen (ja die van het museum...) wonen. De eerste dag zijn we zelf gaan rondwandelen in de bergen. Toen we aan het begin van onze 'tour' even gingen zitten om op de kaart te kijken, hadden zich meteen 10 Hmongs (een van de stammen...) om ons heen verzameld. Die Hmongs waren super bijdehand en wilden ons van alles verkopen. Toen wij besloten naar een dorpje een paar kilometer verderop te wandelen, besloten 2 van de Hmongs ons de hele weg daarheen te volgen. Ze vroegen ons van alles en we kregen ze uiteindelijk alleen afgeschud door wat van ze te kopen. De omgeving in Sa Pa is echt super mooi, maar voor ons ook heel apart. Overal zie je waterbuffels lopen, super mooie vlinders, uitzichten en zelfs wilde varkentjes. Echt een hele relaxede omgeving (op de achtervolgende stammen na) om bij te komen van het hectische Hanoi.

De tweede dag in Sa Pa hadden we het idee om naar een dorpje een kilometer of 15 verderop te wandelen...Helaas pakte dit niet helemaal uit als verwacht...Na uren wandelen moesten we toch echt de conclussie trekken dat we verdwaald waren!!! Wel liepen we langs hele mooie afgelegen gebieden, waar mensen op het land aan het werk waren en kinderen in riviertjes aan het spelen. Omdat we het spoor echt bijster waren hebben we wanhopig een busje aangehouden die ons naar het volgende dorpje heeft gebracht. Daar werden we overvallen door misschien wel 50 Dzoa's, die allemaal schreeuwend en lachend aan ons busje stonden. In het begin waren ze best ok, maar uiteindelijk moesten we toch weer van alles kopen en begonnen ze allemaal hun zelf geborduurde spullen onder onze neus te houden!

Avonds hebben we de nachttrein terug genomen naar Hanoi. Toen we daar aankwamen hebben we een bezoek gebracht aan het mausuleum van Ho Chi Minh (de held van alle Vietnamesen). Dit was een erg serieuse bedoeling, maar de goede man lag er vredig bij! Ook zijn we naar het leger museum geweest, voor Daan...Omdat we een beetje moe werden van alle cultuur en we allebei al een paar dagen een beetje ziek waren zijn we middags lekker naar de bioscoop (Alice in Wonderland) geweest, chill!!! Avonds hebben we de nachtbus naar Hue genomen...Al vanaf heb begin werden we 'viendelijk' ontvangen door onze chauffeur, die ons erop wees dat we onze schoenen uitmoesten, niet mochten eten en in allerlei bedden niet mochten liggen. De nachtbus bestaat trouwens uit drie rijen met stapelbedjes achter elkaar. Nouja, meer een soort ligstoelen met een kastje waar je je (te lange Westerse) benen in propt. De nachtbus was een verschrikking! De wegen heel slecht en de rijstijl van de chaufeur niet bevordelijk voor je maag. Al snel werd Marleen echt ziek en de rest van de busreis moeten kotsen. Daan, galant als hij is, liep met kotszakjes naar de chaufeur maar ook daarin was de chaufeur niet heeel bereidwillig. Uiteindelijk kwamen we in Hue aan waar we netjes werden opgehaald. De familie van het mini hotel was erg vriendelijk en wees ons snel naar een mooie, schone kamer. De rest van de dag voornamelijk doorgebracht in bed....

De tweede dag enigszins hersteld de wereldberoemde Citadel van Hue bezocht. Binnen deze Citadel was van alles te zien. Allerlei mooie en vooral oude historische gebouwen waar de oude keizers van het land woonden, werkten, vergaderde etc. Na dit hoogstandje cultuur op zijn best nog even een pizzatje naar binnen gewerkt.

De volgende dag was het weer zo ver, we gingen met de bus naar Hoi An. Gezien de eerdere not so nice bus ervaring van Marleen waren we huiverig met wat we aten. Na een stukje stokbrood gegeten te hebben werden we echter in het gezin van de hoteleigenaren opgenomen en stonden zij erop dat we mee aten van de vers gemaakte visworstjes noodle soep. En aangezien wij te gast waren werden we iedere keer nadat we ons kommetje leeg genoeg hadden om beleefd te kunnen laten staan, opnieuw bijgevuld met grote stukken visworst! Gelukkig viel de busreis naar Hoi An dit keer alles mee en hebben we heerlijke vissoep binnen kunnen houden ;-).

Oke, Het wordt een lekker lang verhaaltje...maar nog even een stukje over Hoi An (Hallo Hallo An). Hoi An ziet er echt heel gezellig en pitoresk uit en wordt beschouwd als het openlucht museums van Vietnam. Vooral omdat het ondanks alle oorlogen nagenoeg intact is gebleven. Avonds ziet het er super gezellig uit, met overal gekleurde lampionnen op straat (en in ons geval zelfs een optocht met verlichte wagens). We hebben hier verschillende oude vergaderhuizen, tempels en musea bezocht....Maar Hoi An staat ook bekend om de vele tailors waar je custom made kleren kan laten maken. Eigenlijk zie je in de straten niks anders dan deze winkels! We hebben dan ook de meeste tijd van ons bezoek aan Hoi An bij 'onze' tailer doorgebracht. Echt heel leuk! Je zoekt in een catologus uit wat je wilt hebben (of een plaatje op internet), vervolgens zoek je de kleur en stof uit en worden al je maten opgemeten. Twaalf uur later ga je dan langs en is het af!!! Nouja, als je slim bent pas je het dan, en laat je het verbeteren totdat het helemaal super zit! Opbrengst: een (net) pak, stoer ribjasje en twee blouses voor Daan, twee jasjes en twee jurkjes voor Marleen. Ook wilden we nike sneakers laten maken, maar omdat ze gewoon je voet omtrekken (en niet precies het NIKE model maken) vielen deze ons vies tegen...haha....het leken meer een soort waterschoentjes met nike logo.

Inmiddels zijn wij in Nha Trang aangekomen, om van onze 'cultuur moeheid' bij te komen. De komende dagen zullen we hier gaan genieten van het weer, beach en party! De reis met de nachtbus hierheen leek in het begin voorspoedig te verlopen....niet misselijk geworden en we lagen lekker achterin de bus....Dit viel helaas vies tegen!!! Op het moment dat we lekker in slaap begonnen de dommelen hoorden we namelijk een harde klap....(we dachten dat we een aanrijding hadden) en een seconde later lag Marleen bezaaid onder het glas. De hele ruit bleek eruit te liggen, in Marleen's bed!!!! De bus chauffeur bleek achteraf tijdens het inhalen van een andere bus iets te vroeg naar rechts te zijn gegaan, waardoor we met de achterkant van de bus (waar wij lagen) tegen de andere bus zijn geknalt. Wij schrokken ons dood!!! Gelukkig (wonderbaarlijk...) had Marleen een krasje en waren we ongedeerd. Alleen de manier van afhandelen was echt schofterig. De buschauffeur reed gewoon door (anders moest hij betalen voor de andere bus?) en op onze vragen of we konden stoppen werd totaal niet gereageerd. Ook werd er niet gekeken of wij in orde waren of uberhaupt naar ons gevraagd. Na een uur was de buschauffeur eindelijk bereid om te stoppen, werd er met DUCK TAPE een 'raam' gemaakt en het glas opgeruimd. Bij aankomst zijn wij uiteraard gaan klagen maar de manager reageerde echt hufterig en wilde ons in niks tegemoed komen, we moesten gewoon blij zijn dat we niks hadden en die was voor hen heeeeel normaal!! Vreemd allemaal...Nou, nu zijn we bij het moment van nu aangekomen...en gaan we HEERLIJK OP HET STRAND LIGGEN (want die schijnt hier dan wel weer heel mooi te zijn ;-)).

Zo, we hopen jullie niet met TE veel culturele verhalen te hebben verveeld! Keep on reading en we zien jullie reacties graag te gemoet.

Volgende keer meer beach and party!

XXXXXXXXXXXXXX uit Vietnam

Marleen en Daan

Kuala Lumpur - Taman Negara (Maleisie)

Hello daar, onze grootste fans ;-)

Bij deze weer een update van ons backpackers bestaan hier in Azie!

Zoals jullie weten zijn wij vanuit Thailand doorgereisd naar Maleisie. Op 10 maart (na een stapavondje voor Marleen's verjaardag..) werden we netjes om 7.30 (whaaaa vroeg!!) opgehaald om naar Krabi (vaste land) te reizen.

Vanaf het vliegveld van Krabi (waar wij nog even een hostel in Kuala Lumpur hebben geboekt) vlogen we aan het begin van de middag naar Kuala Lumpur. Vanaf het vliefveld in KL moesten we nog een stuk met de bus richting het centrum, en....daar zagen we regen, haha dat was al een tijdje geleden. Na nog een stukje met de monorail en lopen kwamen we in onze ' home stay' aan, dat er erg gezellig (en schoon!) uitzag.

Avonds hebben we een beetje rondgelopen door 'the golden triangle'. Hier waren we vooral erg verbaasd om te VELE en vooral DURE winkels en merken! We hadden meer zo iets als bangkok verwacht maar dit was meer een soort NEW YORK. Overal super dure auto's, hotels, restaurants en de duurste van de duurste merken vertegenwoordigd. Uiteindelijk zijn we (veel te dure) tapas gaan eten, in onze korte broek, resten travel zweet en flip flops, tussen de decadente mensen. De ober keek ons af en toe raar aan en over het toetje zei hij:' it's very small...'. En inderdaad na 5 minuten kwam hij met een soort stengeltje (ter grootte van een pink) en een borrelglaasje met een bodempje chocolade saus aan. (uiteraard was dit binnen een halve hap weg).

De volgende dag hadden Daan en ik ons voorgenomen ons van onze beste culturele kant te laten zien en gingen we vroeg in de ochtend netjes met onze lonely planet (uit 2004...) in de hand op pad. We wilden een wandeltocht door KL gaan doen, beginpunt: KL trainstation. Helaas hadden wij een ander stationetje in gedachte en duurde het sowieso al 2 uur voordat we door hadden waar het goede beginpunt was. Dit was het starpunt van een rampzalige wandeltocht. Ten eerste was het bloedje en dan ook bloedje heet (zeker 38oC, gevoelstemperatuur minimaal sauna). Verder was de eerste moskee op onze route niet voor ons (niet moslims) geopend, vervolgens VAAK verkeerd gelopen, toen we de petronas fontein eindelijk gevonden hadden was het water op en de Hindoe tempel werd gerenoveerd. Uiteindelijk hadden we er genoeg van...en wat kan je dan het beste doen in KL??? SHOP TILL YOU DROP!!! In KL heb je namelijk VEEL en enorm GROTE winkel centra (met ook goed betaalbare winkels). Om ons verdriet te verwerken zijn we heerlijk gaan winkelen en afkoelen in de heerlijk temperatuur van de winkelcentra. Resultaat: horloge's van 2 euro, harembroeken, Aziatisch stylisch verantwoorde korte broek!

Moe maar voldaan keerde we terug naar ons hostel. Daar maakte we kennis met Sam (uit Birmingham) die heeel graag met ons een brietje wilde gaan drinken...en dan zijn wij de beroerdste niet. Echter het bier in KL bleek erg duur (ook vergeleken met Thailand) en Sam saai, dus daar hebben we snel mee gebroken (na beleefd allerlei email adressen etc uitgewisseld te hebben).

De volgende dag wilde we de chaos van KL ontvluchten en ergens lekker relaxen. Een bezoek aan de Lake Gardens leek ons daarvoor een goed idee. Daar bleek van alles te doen, waaruit wij het volgelpark kozen (het grootste free flighing bird park van de wereld). Hier hebben we relaxed een aantal uurtje doorgebracht. Hoogtepunten: vieze dikke vogel die op Marleen's schoot schijt en Daan onder de mini papagaaien. Na het vogelpark zijn we nog even gaan relaxen aan een meertje.

De volgende dag zijn we vertrokken naar de Taman Negara, een national park (regenwoud). Hiervoor moesten we twee uur met de bus reizen en vervolgens drie uur in een bootje zitten om op bestemming te komen: Kuala Tahan. Onderweg zagen we al verschillende dieren, waaronder aapjes. Avonds was het dan zo ver, gewapend met onze hoofd lampen (jaja susanne), lange broeken MET opgetrokken sokken en VEEL DEET vertrokken we de 'jungle' in voor een night walk. Het had zo spannend kunnen zijn.....maar helaas liepen we over aangelegde paden en waren er overal om ons heen Maleisische kinderen (die vakantie hadden) aan het schreeuwen waardoor er natuurlijk geen 1 dier te spotten viel. Na ander half uur hield onze gids het voor gezien en dropen we met een opbrengst van het zicht op 1 spin, een paar wazige insecten en een halve scorpioen af. Dit was wel echt een tegenvaller!

Toch begonnen we de volgende dag vol goede moed aan onze jungle trekking. Allereerst moesten we stijl omhoog klimmen, wat best een opgave was met het warme weer. Maar dit was wel erg leuk!!!! Vervolgens deden we de touw loop brug. Een brug van rond de 500 meter lang, die 45 meter boven de grond hing. Dit was wel echt heel vet. Het is alsof je als het ware boven de jungle loopt, over de toppen van de bomen. Vervolgens trokken we weer verder omhoog om daar een prachtig uitzicht te bekijken, onderweg kwamen we onder andere een (giftige) slag en kameleon tegen.

Middags hebben we een bezoek gebracht aan een semi traditionele stam, die nog in het gebied woont. Zij leven nog ongeveer als jagers en verzamelaars...maar wij hadden toch een beetje het vermoeden dat het bijna een soort acteurs waren die ingezet werden om aan ons te laten zien hoe je vuur maakt en pijlen op apen schiet. Daan mocht dit schieten met een pijltje door een buis als eerste voordoen (wel op een bord, ipv een aap...). Daan was zowiezo bij onze gids steeds de klos om alles voor te doen. Als er ergens een liaan hing riep hij: 'Dan, come here, you can do Tarzan?'. En Daan klom wel even in de liaan hoor....

Na het bezoek aan het dorp was het tijd voor 'shoot the rapids', waarvan wij ons al de hele dag afvroegen wat dat zou zijn (konijnen schieten?). Toen bleek dat de gids niet met ons mee de boot in ging en al onze spullen in vuilniszakken moesten, kregen wij eindelijk een vermoeden... We gingen keihard stroomopwaarts varen waarbij het water a la Piranha de boot in klotstte. Na een half uurtje water happen waren we zeik maar dan ook zeiknat.... Heerlijk!!! (Vooral omdat er af en toe ook dikke spinnen met het water mee de boot in kwamen).

In de Taman Negara zijn we er achter gekomen dat Aziaten super humoristisch zijn (net zoals wij en niet zoals THE Germans ;-)) en dat ze onze grappen ook super goed waarderen. Op deze manier hebben we veel neue freunden gemacht. Wat wel heel grappig was: Wij hadden een Aziatische gezinnetje al meerdere keren tijdens het eten gezien. Daar bouwden wij onze eigen soap omheen.Zo zei Daan, ow kijk pa deelt de rijst uit aan het gezin, en die knappe dochter lijkt echt sprekend op der vader. Toen we echter met het gezinnetje in gesprek kwamen bleken ze helemaal geen gezin te zijn maar allemaal 27 jaar oud en gaven sommige les aan studenten HAHA. Waarop Marleen zei: 'Ow, we thought you guys were one big familiy and that you were the mother' HAHA ;-) Vanaf dat moment waren ze onze best friends en hebben we op de laatste avond met hen nog een night safari gedaan. Waarbij wij als VIPs meteen het dak van de jeep op gestuurd werden. Deze nachtexcursie was wel vet en we hebben best veel dieren gespot.

Al met al vonden we de Taman Negara een leuke ervaring en een erg mooi natuur gebied maar wel wat te toeristisch. Het was een goede voorbereiding om nog een keer (wie weet tijdens onze reis nog...) de jungle maar dan meer BASIC in te gaan.

De derde dag stond vooral in het teken van het terug reizen naar KL. Aan het eind van de middag waren we daar weer. En wat doe je dan nog even? SHOPPEN!! Marleen had hierbij een te hippe Aziaat (want dat zijn ze!) gevonden die haar wilde stylen.Verbazingwekkend had hij er ook echt verstand van, en liet hij zonder enige moeite vier manieren zien waarop je een blouse kon dragen (uiteraard heb ik die wonder-blouse gekocht).

De dag erna hebben we uitgecheck in ons hostel omdat we nachts op het vliegveld zouden gaan pitten, we vlogen namelijk al om 6.30 in de ochtend naar Hanoi. Jammer genoeg had het eten in de Taman Negara ons geen goed gedaan en waren we deze dag allebei ziek, zwak en misselijk. We hebben daarom maar rustig aan gedaan maar nog wel even op de valreep de PETRONAS TOWERS bekeken en in de KL TOWER van het uitzicht genoten (gewoon omdat het moet ;-)).

Nou..........een heel verhaal weer. DUS we stoppen er weer mee voor deze keer. Inmiddels begeven wij ons in Vietnam, Hanoi maar daarover de volgende keer meer ;-)

Blijf vooral lezen en reactie posten, we vinden het erg leuk om ook iets over jullie te horen!

XXXXXXXXXXXXXXXX van ons!

Koh Phangan - Krabi - Koh Lanta

Hellooooooooooo everybody,

Hoe is met met onze trouwe lezertjes? ;-)
We zullen jullie even bijpraten over het verloop van onze reis want in de afgelopen 2 weken hebben we weer veeeeel mee gemaakt. Oke, waar waren we gebleven...ohja, hij hadden dus onze PADI (duikdiploma) gehaald op Koh Tao, en gezwommen met een walvis haai he! Dit was trouwens extra speciaal omdat deze haaien maar een keer in de twee maanden (ofzo...) gespot worden! Oke, de volgende ochtend hebben wij afscheid genomen van met name onze ('awesome') Amerikaanse buurman. Die ons nog even op het hart drukte dat wij toch echt wel 'pretty people' zijn. Ook spurtte hij naar zijn kamer voor pen en papier om email adressen uit te wisselen, zodat we iig nog een keer naar Carlifornie kunnen komen. (grappig weetje, deze humor volle kerel scheen als tuinman te werken, hij verbouwde wiet....wij dachten hierbij toch iets meer aan een dealer....!). Na Koh Tao zijn wij op weg gegaan naar Koh Phangan, vooral omdat hier een full moon party gehouden wordt. Dit scheen een heel spectakel met DJ's op het strand te zijn, waar mensen uit alle windstreken naar toen komen. Om 9.00 werden we met de pick up truk naar de pier gebracht (richting Koh Phangan), althans dat dachten we....de chauffeur zei dat het 100 lopen was en dan naar rechts...Helaas, blijken Thaise meters 5x zo lang te zijn, want na 20 minuten sjouwen in de brandende hitte met onze backpacks (bergopwaarts) kwamen we bij de pier aan. Vijf uur later kwamen we (zwaar verbrand, want ja...onze backpacks inclusief zonnebrand werden op de boot onderop een enorme hoop backpacks gegooid) op Koh Phangan aan. We hadden hier een relaxed resort en we waren vooral verry amused over onsin de kamer ingebouwde terrarium (met waterval en dode plant). Ook onze badkamer was voorzien van planten, kiezels en af en toe een kikker (die we vervolgens in onsterrarium propten, veeeeel leuker om te kijken dan TV!).

De daarop volgende dagen hebben we in de relaxed modus doorgebracht (in afwachting van de full moon party...) en vooral veel aan het strand, zwembad, strand, zwembad etc doorgebracht. Ook hebben we ons van onze spotieve kant laten zien door een aantal dagen een moutain bike (want niemand begreep, want iedereen rijdt op brommertjes) te huren. Zo hebben we lekker een beetje het eiland verkend, al was het bergop gedeelte soms wel erg hot hot hot! Veel afstappen en lopen dus....

Eindelijk was het dan zo ver, de avond van de FULL MOON PARTY, waar iedereen op gewacht had! Wij gingen hier met ' The Germans' heen. Dit was een Duits stelletje (van onze leeftijd). We hadden hier al een keer een ' dubbel date' mee gehad, hahaha....maar bij gebrek aan leukere vrienden mochten ' The Germans' nog een keer met ons op date, waauuwwww ;-)
Gelukkig, op weg naar de full moon party maakten we al meteen neue freunden uit verschillende landen. Waaronder 2 Nederlandse gasten die ook een full moon party (maar dan net niet vonden wij...) wilden gaan organiseren in Nederland. De full moon party: Bij binnenkomst waren er overal kraampjes waar je eerst allerlei fluoriscerende spullen kon kopen. Daan viel meteen aan op de gif groene en roze bandjes en ik kocht een ketting. Vervolgens kon je jezelf vol laten kladderen met lichtgevende verf. Dus wij meteen een hagedis en sterren genomen. ('The Germans', zonder levenslust namen natuuuuurlijk niks!). Op het laatste moment hebben we snel een bucket drank ingeslagen, om vervolgens well dressed het strand op te gaan. Hier was het al een gekkenhuis met zatte, feestende mensen. Overal gave muziek, mensen die over een in brand staand touw sprongen, kraampjes met drank en overal gezelligheid. Wij waren meteen helemaal in ons element, echt een gaaf feest! Na enkele buckets gedronken te hebben kwamen we lekker los, Daan begon iedereeen die hij tegen kwam high fives te geven en overal maakten we neue freunden (waar we allemaal mee op de foto wilden, van boat taxi chauffeur tot spulletjes verkopers). Ook kregen we onder het snacken door van een Thai een spoedcursus Thais. Kim, omdat ik soms toch wel goed naar jouw verhalen heb geluisterd, ben ik ook erg zorgzaam geweest en heb ik netjes de op het strandliggende mensen geckeckt op hartslagen af en toe over het strand geroepen: 'is there anyone alive out there?' (alla Titanic). Uiteindelijk hadden ' The Germans' genoeg van al deze levendheid om hen heen en zijn we, sociaal als we zijn met hen richting ons resort gegaan (Daan in de pickup: ' Hello? Move this piece of shit!!!'). Wij vonden de full moon party echt super leuk, echt aanrader!!!

Na een dagje uitbrakken zijn we vertrokken naar onze volgende bestemming, Krabi (gelegen aan de andamaanse zee). Hetstrand was erg mooi, maarook dekrabben vonden dat waarschijnlijk want het hele strand zat vol met kleine krabjes. Wij hebben Krabi dan ook meteen omgedoopt in KRAB-I.Op Krabi hebben we twee dagen verbleven. En hebben voornamelijk, je raad het al....aan het strand gelegeven. Avonds hebben we in een restaurant met hoofdzakelijk locals gegeten, terwijl onder het eten karaoke plaats vond. De locals waren echter drukker met het achterom kijken (of wij er nog zaten??) en ons toe te lachen en duimpjes te geven. Omdat wij zo enthousiast mee deden? De volgende avond hebben we een beetje rond gesletterd in het centrumpje en in de kroeg gezeten, waar we meteen allerlei spelletjes (zoals vier op een rij en jenga) toegereikt kregen.

Oke, na deze korte stop op Krabi zijn wij doorgeknalt naar weer een troptish eilandje (vervelend allemaal....). Dit keer Koh Lanta!!! Koh Lanterfanteren voor ons ;-). Wat hebben we hier gedaan? Ohja, we hebben met de boot een excursie gemaakt naar Koh Phi Phi, super mooi tropisch eiland! Onderweg hier naar toe stoptten we een paar keer om lekker te kunnen snorkelen. Hier geen haaien maar erg mooie vissen, je weet wel, die soorten die wij in een aquarium stoppen! Daarna maakten we nog een stop op maya bay: THE BEACH (van die film met Leonardo Dicaprio). Hier hebben we met de groep geluncht. Daan had wel moeite met het herkennen van THE BEACH...maar toen echt allemaal mensen hem vroegen of hij de film ook gezien had, was hij wel overthuigd. De laatste stop voor Koh Phi Phi was op ' monkey beach', maar dan ook LETTERLIJK MONKEY BEACH, want de apen kwamen ons meteen enthousiast tegemoet. We hebben ze restjes van onze lunch gevoerd, echt super leuk!! Op Koh Phi Phi hebben we nog een beetje rondgelopen, wachtend op de boot terug naar Koh Lanta.

Zoals jullie weten, was ik 9 maart jarig. Uiteraard hebben we dit ook lekker gevierd. Bedankt trouwens voor jullie smsjes/mailtjes op mijn verjaardag! Ik heb mijn verjaardag nog noooooit op het strand (met pakweg 37 graden...) gevierd. Avonds hebben we super lekker gegeten, 'hot pan', lekkere garnalen en groente die je sissend op een hete plaat opgediend kreeg, echt een aanrader! Daarna zijn we cocktails gaan drinken in een Irish Pub met live muziek (als je maar iets kan van muziek of zang kon je mee doen in ruim voor een drankje). Het was hier een erg gezellige sfeer (Eline: een beetje zoals in de African Prince). Iederen ging los en wij kletsten gezellig met allemaal mensen die Nederlands bleken te zijn en op Koh Lanta te wonen.

Ohja, de laatste avond op Koh Lanta hebben we ook nog erg gelachen om de ober van ons resort (een kereltje van 15 die heeeel gebrekkig Engels sprak). Bij alles was wij bestelden brabbelde hij namelijk iets in het Engels was wij niet verstonden...later ontcijferde ik ' NOT HEP'! Dus, hij zou die gerechten wel niet hebben haha....Ook vroeg hij bij alles wat we bestelden (en dus nog niet hadden) ' YOU LIKE?'. En daarna aan Daan over mij; YOU LIKE? haha, erg grappig allemaal, wij kregen er de slappe lach van...maar misschien was het meer iets van ' je had er bij moeten zijn...'.

Nou I Think...this was our storry for today ;-) Ik heb zin in een biertje....

Daan en ik hebben inmiddels Thailand verlaten en zijn gisteren naar Kuala Lumpurgevlogen. Hier zullen we een weekverblijven (we gaan daarvan 3 dagen de jungle in!!!). Daarna vliegen we door naar Vietnam, Hanoi, om rustig een aantal weken door Vietnam te trekken. Maaaaaar trouwe lezers, daarover later meer!

We hopen natuurlijk weer op super veelreacties van jullie. En we horen ook graag wat jullie bezig houdt, roddelsssssssssssssss!

comingup: foto's van Koh Lanta, Krabi, Kuala Lumpur en Taman Nagara.

Liefs en xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx vanons, Marleen & Daan ;-)

Bangkok & Kho Tao

Hallo iedereen! Eindelijk een berichtje van ons, vanuit het verre Zuid Oost Azie. We zullen jullie even bijpraten! Zoals jullie weten zijn wij onze reis op 16 februari begonnen in Bangkok. Na een goede vlucht gehad te hebben landen wij om 09.30 (locale tijd) op Bangkok airport. Slapen in het vliegtuig was er niet echt bij, want ieder uur werden we gewekt om weeeeeer iets te eten. Onze nachtrust werd ons dus niet echt gegund ;-) Vanaf het vliegveld konden we makkelijk een taxi pakken naar ons hotel. Eigenlijk viel ons meteen al op dat alles hier heel easy gaat en dat iedereen heel vriendelijk naar je lacht. Ons hotel waar we drie nachten verbleven hebben lag vlak bij Khoa San Road (stapstraat....) en overal op straat werd eten verkocht (jammie jammie). Je eet hier trouwens al vanaf 35 Baht (dat is ongeveer 80 cent). Op de eerste dag zijn we meteen door een Thai in een TUK TUK gezet, snel een grote gouden Boedha gezien (de eerste van velen die volgden...) en naar een TAT (locale travel agency) gescheurd om onze eilandhopping te regelen, plus vliegtickets en visum voor Vietnam. De volgende dag moesten we meteen weer vroeg op om naar de Floating Market te gaan (een markt op het water dus...) vlakbij Bangkok. Helaas kwam onze chauffeur niet om 7 uur maar om 8 uur opdagen en moesten we daarna nog een uur wachten voor een hotel om 2 gasten op te halen. We gingen hier trouwens naar toe met twee driftige Italianen, waarvan 1 een look a like van Danny De Vito was, een vreemde Canadese vrouw en een echtpaar uit Dubai. Op deze laatsten moesten we erg lang wachten waardoor Danny De Vito en friend bijna ontploften van ongeduld. Gelukkig ging onze nieuwe Thaise vriendin alles goed maken met ons! De markt was erg leuk om een keer mee te maken, je gaat op een longtail bootje langs alle "kraampjes" in de vorm van bootjes. Daarop verkopen ze fruit en allerlei toeristische prullaria. Uiteindelijk hebben we ze maar tevreden gesteld en wat spuug lelijke sppullen gekocht. Nadat we uitgekeken waren op de markt zijn we met onze "best friends" naar een soort dierentuin gegaan. Waar we naar een olifanten en krokodillen show gekeken hebben. Ook waren er apen en tijgers in super kleine hokken. Wij vonden het eigenlijk maar zielig allemaal...En ook onze Canadese vriendin zei ontroerd; " We are all animals, God created us all in 7 days, I really had to cry"...Klein beetje overdreven, maar ergens had ze wel gelijk. Toen we aan het eind van de dag terug gingen, stoptte onze bus plotseling ergens. Wij dachten, half slaperig dat we alleen even over moesten stappen naar een andere bus...Maar nee, we stonden ineens in een zwaar bewapende juwelier. Hier kregen we drie Thaise medewerkers achter ons aan...en uiteindelijk heeft Daan (om er van af te zijn) maar een goedkoop armbandje gekocht! De volgende dag was echt het toppunt...de wekker ging om 5.30!!! (Hadden we nou vakantie?). We gingen namelijk een fietstocht door Bangkok maken, welke om 07.00 begon. Na een korte briefing van Merel (NL) en Didi (Thaise) over het ontwijken van TUK TUK, het altijd blijven lachen naar de Thai, wat andere tips en onze fietsen uitgezocht te hebben, begonnen we met de toer. Dit was echt een beleving! We fietsten allemaal achter elkaar door smalle straatjes, zigzaggend door Bangkok. Onderweg bezichtigden we een Thais schooltje, tempels en reden we om 07.00 ochtends door een vismarkt. Ook zagen we overal mensen karren uitladen en naar ons lachen. Wat later gingen we nog een stukje met de boot naar een buitengebied van Bangkok waar we door de rijstvelden fietsten en later op de ochtend een echte Thaise lunch kregen. Na de fietstocht kwamen we terug in het hotel waar we opgetapt waren en vluchten Daan en ik naar de WC. Helaas voor Daan was de mannen toilet afgesloten en is hij enigszins bewaard bij de vrouwen naar binnen gesneakt. Ongeduldig wachtte hij daarna tot alle vrouwen weg waren om zo ongezien te kunnen we sneaken. Helaas, in zijn pogingen om te checken of iederen weg was, werd hij gespot door een Thaise fietstour leidster. Deze sprak Marleen aan met de legenarische woorden: " Psssss, Your boyfriend can come out of the toilet now...". Daan droop met een rood hoofd af, haha! Avonds was het tijd om het nachtleven van Bangkok te verkennen. Daan had zijn huiswerk goed gedaan en een paar leuke kroegen in de Lonely Planet opgezocht. Allereerst naar een leuk blues cafeje van 20m2 met live muziek geweest. Daarna lekker Chang bier gedronken op Khao San Road. Dit was wel een heeeeel drukke, toeristische straat met veel zatte toeristen. Op de terug weg waren we een beetje verdwaald maar uiteindelijk waren we rond 03.00 terug in het hotel. Zaterdag hebben we (eindelijk!!!) heerlijk uitgeslapen. En.....HET REGENDE... haha vinden jullie ook vast leuk om een keer te lezen! (maar verder is het hier hot hot hot). In de middag hebben we de grote liggende Boedha bekeken en een zwarte Boedha (die stiekem ook gewoon goud bleek te zijn). Avonds hebben we de nachttrein naar Chumpon genomen, om vandaar uit door te reizen naar Kho Tao (eiland, waar we nu zitten). De nachttrein was trouwens ook nog een hele happening...want na een uurtje ofzo rustig te hebben gezeten...werd de trein ineens omgetoverd in een soort " school kanp zaal" met stapelbedjes. Daan probeerde nog met zijn Thaise buurvrouw te overleggen om onder te liggen maar helaas....Daan en ik moesten via een volgebouwd trapje allebei aan een andere kant van de coupe in een bedje boven kruipen. Iedereen deed netjes zijn gordijntje dicht en daar lagen we dan om 9 urr avonds....haha. We hadden ook geen idee waar we uit de trein moesten maar gelukkig kwamen we rond 7 uur ochtends netjes in Chumpon aan. Hier werden we in no time op een pick up truck geladen (met 5 andere backpackers, plus backpacks) en raceden we met 120 km per uur richting de pier waar onze boot richting Kho Tao vertrok. Op de boot zat een nederlands echtpaar dat meteen lekker op zijn Hollands zat te klagen (ook tegen ons) over alle "hippies" op de boot die allemaal naar Kho Tao gingen om te duiken. Ook wij hebben van te voren in Bangkok een duik cursus geboekt op Kho Tao en waren van plan onze PADI te halen. Aangekomen op het eiland bleek dit echt HET WALHALLA!!! WAT EEN PARADIJSJE!!! Helder blauwe zee, wit strandje, palmbomen en stralende zon. Ook ons appartement was geweldig en lag direct aan het strand. Nu zal je denken, bikikni en zwembroek aam en die zee in!!! Maar HELAAS...niks is meer dan waar...We werden door onze strenge, serieuse duikinstructeurs meteen in een lokaal gezet om een 4 uur durende DVD over duiken te bekijken. En dat was nog niet alles....we kregen een studieboek...en de volgende ochtend moesten we de eerste 175 bladzijden gelezen hebben, plus opdrachten gemaakt hebben. We trokken allebei wit weg (waren we ook nog wel een beetje...) en teleurgesteld gingen we aan de slag, en hielden ons zelf wakker met cola en chips. De volgende dag kregen we ochtend college (ik dacht dat we afgestudeerd waren?). Middags gingen we voor het eerst de zee op. Daar gingen we eerst in ondiep water wennen aan het ademen onder water en wat oefeningen doen. Omdat je als PADI, Open Water Diver overal ter wereld alleen mag duiken moesten we veel leren over hoe te handelen in noodsituaties en deze na spelen. Bijvoorbeeld wat te doen als je geen lucht meer hebt of je bril verliest. Marleen had hier (vooral het bril ding) in het begin veel moeite mee, tot wanhoop van de duikinstructeur. Na de oefeningen gingen we onze eerste open water fun dive doen. Dit was een hele beleving, erg mooi en we hebben zowaar een enorme (een meter?) Fugu Fish gezien!!! Dit is een van de giftigste vissen op aarde, alleen als je de lever op eet ;-) Onze tweede duikdag was hetzelfde ingedeeld al de eerste dag. Dit keer voelde Marleen zich (meer) als een vis in het water ;-) Avonds was er een barbeque op het strand en een feestje omdat de manager van de duikschool 30 werd. Iedereen uitgenodigd!!! Ook was iedereen totally wasted ;-) Marleen werd zelf nog ten dans gevraagd door de duik instructeur en we maakten een hoop nieuwe vrienden! De volgende dag was er geen duikles (de leraren waren te brak....). We hebben dus lekker een dagje op het strandje gelegen en gestudeerd voor ons examen. Deze hebben we avonds gehaald, Jeeeeeeeeeeeeeh! Avonds lekker aan de bar gehangen, vrienden gemaakt en zwaar aangeschoten geworden van 1 enkel shotje(????). Vandaag hadden we onze laatste duikdag. Dit was echt super! En je gelooft het nooit....we hebben naast, onder, boven, tegen en voor een 5 meter lange WALVIS HAAI gezwommen!!!! Whaaaaaaaaaaaa, echt vet he! Zelfs toen we boven kwamen zagen we (zo als in de film...) zo'n haaien vin recht op ons afkomen. Maar we hielden ons hoofd cool ;-) Nu hebben we onze PADI gehaald...en mogen dus overal ter wereld (tot 18 meter diepte) duiken. Nou, jullie kunnen even voorruit met lezen ;-) Dus wij sluiten dit verhaaltje voor nu. Morgen vertrekken wij met de boot naar Kho Phangang om daar een Full Moon party (big happening..) mee te maken. Binnenkort meer hier over!!! We hopen dat met jullie alles goed gaat, en horen hier graag ook over! Heeel veel groetjes en een dikke hug van Daan en MArleen XXXXXXXXXXXXXX

Welkom op onze reislog!

Hallo vriendjes, vriendinnetjes, familie, collega'sen ander geinteresseerden

Welkom op onze reisblog!

Afgelopen jaar zijn Daan en ikbeide afgestudeerd aan de Universiteit en om het 'grote mensen leven' nog heeeel even uit te stellen (uhm, ik voornamelijk...) hebben we besloten om eerst een paar maanden te gaan reizen. Iets waarvan ik altijd geroepen heb dat te gaan doen na het behalen van mijn diploma(s)!

Eindelijk is het dan bijna zo ver, 16FEBRUARI (met het afsuiten van de carnaval) zullen we het vliegtuig naar BANGKOK nemen. Daar zullen we 3 nachten verblijven om vervolgens THAILAND (het zuiden) verder te bezichtigen, maar ook MALEISIE,VIETNAM, CAMBODJA , LAOS en het noorden van Thailand. Uiteindelijk zullen wij na (ruim) 3 maanden vertier, op 15 MEI (als in het koude kikkerlandje het lente zonnetje begint doorte breken..) vanaf BANGKOK weer terug vliegen naar Dusseldorf en weer huiswaards keren. Maar gelukkig is het nog lang niet zo ver!!!

Dus, mocht je het leuk vinden om te lezen over al onze spannende, dramatische, klunsige (vooral ik), geweldige, culturele, relaxte en mooie gebeurtenissen,kijkdan vooral eens op deze site. Regelmatig zullen wij hier onze belevenissen spuien om deze zo (alvast) een beetje met jullie te delen. Uiteraard zullen deze geillustreerd worden met vakantie kiekjes. Van jullie verwachten we dan tal van geintereseerde, meelevende en jaloerse reactie terug!

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Leuk dat je metons meereist!

Groetjes,

Marleen en Daan