Hallo, daar zijn we weeeeeeeeeeer.....

Zoals jullie waarschijnlijk weten hebben wij inmiddels Kuala Lumpur achter ons gelaten en begeven wij ons sinds ruim twee weken in Vietnam. Op 17 maart vlogen we heeel vroeg in de ochtend, na een belabberde nacht op het vliegveld naar Hanoi. Op het vliegveld aangekomen werden we hartelijk onthaald door een Vietnamees met een bordje ' Daan de Gouw' om ons naar het mini-hotel te brengen. Omdat we allebei een beetje ziekjes waren (en niet geslapen hadden...) zijn we meteen in bed gedoken en hebben de rest van de dag niet veel meer gedaan. Wat ons wel METEEN opviel aan Vietnam is het VERKEER!!! Als Nederlander kan je echt niet voorstellen hoe het er hier aan toe gaat, maar iedereen gedraagd zich hier als bij ' wegmisbruikers'. Hard toeteren dat je er aan komt, op alle onmogelijke plaatsen inhalen en het recht van het grootste voertuig geldt hier! Ook de weg oversteken blijkt in Vietnam een hele opgave. Er bestaat namelijk overal een continue stroom van met name scootertjes, waar je als voetganger als een soort kip zonder kop door heen moet zien te komen. (ogen dicht en hopen dat je niet overeden wordt haha, ook na twee weken zijn we er niet aan gewend).

De tweede dag in Hanoi zijn we ochtend richting het Hoan Kiem meer gelopen, een hot spot voor toeristen. Wat wel irritant is in Vietnam is dat werkelijk IEDEREEN iets van je schijnt te willen. Om de meter wordt je aangesproken (ook al ben je in gesprek) of je een motor bike wil huren, lonely planet wil kopen, fruit wil kopen etc etc. Na het meer bekeken te hebben zijn we in een locale bus gestapt richting het Museum of Ethnology. In Vietnam leven namelijk 54 verschillende minderheidsgroepen die nog (semi) traditioneel leven. Ieder met eigen gebruiken. Erg interessant om dit museum te bezoeken. Na het bezoek aan het museum hebben we nog wat rond gestruind door het oude centrum van Hanoi.Ook hebben we twee tickets weten te bemachtigen voor het super populaire waterpoppen theater! Dit scheen echt een must do te zijn in Hanoi, dus waar ook daar heen...In een soort kleine vijver spelen mensen (die je niet ziet) met handgemaakte houten poppen. Hiermee beelden ze typische Vietnamese mythen uit. Aan de linkerkant van het water zat een orkest (met instrumenten waarvan wij nog nooit gehoord hadden) en ondersteunden het spectakel. Wij vonden het vooral erg apart! En waarschijnlijk haalden we de gemiddelde leeftijd met 20 jaar naar beneden ;-)

De volgende dag hebben wij ons weer van onze beste culturele kant laten zien en weer een aantal must do's afgevinkt. Waaronder een bezoek aan de literatuur tempel. Een aantal ander musea bleken op vrijdag 'helaas' gesloten.

Na al deze serieuse cultuur was het tijd voor een tripje. Via ons hotel hebben we een weekendje Halong Bay geboekt. Dit is een baai aan de oost kust van Noord Vietnam, waarin 1989 kleine eilandjes/rotsen liggen. Dit gebied staat op de lijst van potentiele wereldwonderen. Al meteen in de bus maakten we kennis met een zuid Afrikaanse broer en zus, die erg leuk waren en wij meteen als onze 'new best friends' bombardeerden. Verder zagen we veel saaie stelletjes. Tijdens deze dagen in Halong Bay hebben we een bezoek gebracht aan een hele mooie grot, een bezoek gebracht aan monkey island (zonder aopen), lekker op het dek gelegen (al was het best koud...), gefietst, in een kayak rondgevaren en van het uitzicht genoten. Avonds hebben we gezellig met de mensen op de boot zitten kletsen en zelfs zitten kaarten. De tweede nacht sliepen we op Cat Ba island, in een hotel met naakte vrouw op de muur. Alleen wij een een raar Russisch stelletje sliepen de tweede nacht hier. Dus waren we gedoemd met hun bevriend te zijn. Het hoogtepunt was hierbij dat de mannelijke Rus een kopje koffie bestelde die niet te zuipen bleek te zijn. Na een kwatier lang vloeken en tieren van de Rus heeft Daan de koffie ook maar even geproefd en inderdaad het smaakte meer naar pis dan naar koffie!

Nadat we terug kwamen in Hanoi hebben we avonds de nachttrein naar Sa Pa genomen. Sa Pa is een (toeristisch) bergdorpje waar verschillende minderheidgroepen (ja die van het museum...) wonen. De eerste dag zijn we zelf gaan rondwandelen in de bergen. Toen we aan het begin van onze 'tour' even gingen zitten om op de kaart te kijken, hadden zich meteen 10 Hmongs (een van de stammen...) om ons heen verzameld. Die Hmongs waren super bijdehand en wilden ons van alles verkopen. Toen wij besloten naar een dorpje een paar kilometer verderop te wandelen, besloten 2 van de Hmongs ons de hele weg daarheen te volgen. Ze vroegen ons van alles en we kregen ze uiteindelijk alleen afgeschud door wat van ze te kopen. De omgeving in Sa Pa is echt super mooi, maar voor ons ook heel apart. Overal zie je waterbuffels lopen, super mooie vlinders, uitzichten en zelfs wilde varkentjes. Echt een hele relaxede omgeving (op de achtervolgende stammen na) om bij te komen van het hectische Hanoi.

De tweede dag in Sa Pa hadden we het idee om naar een dorpje een kilometer of 15 verderop te wandelen...Helaas pakte dit niet helemaal uit als verwacht...Na uren wandelen moesten we toch echt de conclussie trekken dat we verdwaald waren!!! Wel liepen we langs hele mooie afgelegen gebieden, waar mensen op het land aan het werk waren en kinderen in riviertjes aan het spelen. Omdat we het spoor echt bijster waren hebben we wanhopig een busje aangehouden die ons naar het volgende dorpje heeft gebracht. Daar werden we overvallen door misschien wel 50 Dzoa's, die allemaal schreeuwend en lachend aan ons busje stonden. In het begin waren ze best ok, maar uiteindelijk moesten we toch weer van alles kopen en begonnen ze allemaal hun zelf geborduurde spullen onder onze neus te houden!

Avonds hebben we de nachttrein terug genomen naar Hanoi. Toen we daar aankwamen hebben we een bezoek gebracht aan het mausuleum van Ho Chi Minh (de held van alle Vietnamesen). Dit was een erg serieuse bedoeling, maar de goede man lag er vredig bij! Ook zijn we naar het leger museum geweest, voor Daan...Omdat we een beetje moe werden van alle cultuur en we allebei al een paar dagen een beetje ziek waren zijn we middags lekker naar de bioscoop (Alice in Wonderland) geweest, chill!!! Avonds hebben we de nachtbus naar Hue genomen...Al vanaf heb begin werden we 'viendelijk' ontvangen door onze chauffeur, die ons erop wees dat we onze schoenen uitmoesten, niet mochten eten en in allerlei bedden niet mochten liggen. De nachtbus bestaat trouwens uit drie rijen met stapelbedjes achter elkaar. Nouja, meer een soort ligstoelen met een kastje waar je je (te lange Westerse) benen in propt. De nachtbus was een verschrikking! De wegen heel slecht en de rijstijl van de chaufeur niet bevordelijk voor je maag. Al snel werd Marleen echt ziek en de rest van de busreis moeten kotsen. Daan, galant als hij is, liep met kotszakjes naar de chaufeur maar ook daarin was de chaufeur niet heeel bereidwillig. Uiteindelijk kwamen we in Hue aan waar we netjes werden opgehaald. De familie van het mini hotel was erg vriendelijk en wees ons snel naar een mooie, schone kamer. De rest van de dag voornamelijk doorgebracht in bed....

De tweede dag enigszins hersteld de wereldberoemde Citadel van Hue bezocht. Binnen deze Citadel was van alles te zien. Allerlei mooie en vooral oude historische gebouwen waar de oude keizers van het land woonden, werkten, vergaderde etc. Na dit hoogstandje cultuur op zijn best nog even een pizzatje naar binnen gewerkt.

De volgende dag was het weer zo ver, we gingen met de bus naar Hoi An. Gezien de eerdere not so nice bus ervaring van Marleen waren we huiverig met wat we aten. Na een stukje stokbrood gegeten te hebben werden we echter in het gezin van de hoteleigenaren opgenomen en stonden zij erop dat we mee aten van de vers gemaakte visworstjes noodle soep. En aangezien wij te gast waren werden we iedere keer nadat we ons kommetje leeg genoeg hadden om beleefd te kunnen laten staan, opnieuw bijgevuld met grote stukken visworst! Gelukkig viel de busreis naar Hoi An dit keer alles mee en hebben we heerlijke vissoep binnen kunnen houden ;-).

Oke, Het wordt een lekker lang verhaaltje...maar nog even een stukje over Hoi An (Hallo Hallo An). Hoi An ziet er echt heel gezellig en pitoresk uit en wordt beschouwd als het openlucht museums van Vietnam. Vooral omdat het ondanks alle oorlogen nagenoeg intact is gebleven. Avonds ziet het er super gezellig uit, met overal gekleurde lampionnen op straat (en in ons geval zelfs een optocht met verlichte wagens). We hebben hier verschillende oude vergaderhuizen, tempels en musea bezocht....Maar Hoi An staat ook bekend om de vele tailors waar je custom made kleren kan laten maken. Eigenlijk zie je in de straten niks anders dan deze winkels! We hebben dan ook de meeste tijd van ons bezoek aan Hoi An bij 'onze' tailer doorgebracht. Echt heel leuk! Je zoekt in een catologus uit wat je wilt hebben (of een plaatje op internet), vervolgens zoek je de kleur en stof uit en worden al je maten opgemeten. Twaalf uur later ga je dan langs en is het af!!! Nouja, als je slim bent pas je het dan, en laat je het verbeteren totdat het helemaal super zit! Opbrengst: een (net) pak, stoer ribjasje en twee blouses voor Daan, twee jasjes en twee jurkjes voor Marleen. Ook wilden we nike sneakers laten maken, maar omdat ze gewoon je voet omtrekken (en niet precies het NIKE model maken) vielen deze ons vies tegen...haha....het leken meer een soort waterschoentjes met nike logo.

Inmiddels zijn wij in Nha Trang aangekomen, om van onze 'cultuur moeheid' bij te komen. De komende dagen zullen we hier gaan genieten van het weer, beach en party! De reis met de nachtbus hierheen leek in het begin voorspoedig te verlopen....niet misselijk geworden en we lagen lekker achterin de bus....Dit viel helaas vies tegen!!! Op het moment dat we lekker in slaap begonnen de dommelen hoorden we namelijk een harde klap....(we dachten dat we een aanrijding hadden) en een seconde later lag Marleen bezaaid onder het glas. De hele ruit bleek eruit te liggen, in Marleen's bed!!!! De bus chauffeur bleek achteraf tijdens het inhalen van een andere bus iets te vroeg naar rechts te zijn gegaan, waardoor we met de achterkant van de bus (waar wij lagen) tegen de andere bus zijn geknalt. Wij schrokken ons dood!!! Gelukkig (wonderbaarlijk...) had Marleen een krasje en waren we ongedeerd. Alleen de manier van afhandelen was echt schofterig. De buschauffeur reed gewoon door (anders moest hij betalen voor de andere bus?) en op onze vragen of we konden stoppen werd totaal niet gereageerd. Ook werd er niet gekeken of wij in orde waren of uberhaupt naar ons gevraagd. Na een uur was de buschauffeur eindelijk bereid om te stoppen, werd er met DUCK TAPE een 'raam' gemaakt en het glas opgeruimd. Bij aankomst zijn wij uiteraard gaan klagen maar de manager reageerde echt hufterig en wilde ons in niks tegemoed komen, we moesten gewoon blij zijn dat we niks hadden en die was voor hen heeeeel normaal!! Vreemd allemaal...Nou, nu zijn we bij het moment van nu aangekomen...en gaan we HEERLIJK OP HET STRAND LIGGEN (want die schijnt hier dan wel weer heel mooi te zijn ;-)).

Zo, we hopen jullie niet met TE veel culturele verhalen te hebben verveeld! Keep on reading en we zien jullie reacties graag te gemoet.

Volgende keer meer beach and party!

XXXXXXXXXXXXXX uit Vietnam

Marleen en Daan